zondag 11 maart 2012

Kwaliteit in de kinderopvang

Er is nogal wat over te doen; kwaliteit in de kinderopvang. Iedereen die zichzelf een beetje serieus neemt in kinderopvangland profileert zich daarop. Waarom zou je dat willen doen? Minister Kamp komt met de kwaliteitsagenda, waarin beschreven wordt hoe de kinderopvang op kwaliteit moet gaan letten. Allemaal ingegeven door een negatieve situatie in het Hofnarretje in Amsterdam. Maar wat is kwaliteit?


Vandaag is een spannende dag. Vanuit het Golden Tulip hotel ergens in Friesland waar mijn man en ik genieten van een weekendje er tussenuit schrijf ik mijn eerste blog voor Quebble. Mijn naam is Esther Boverhof. Ik werk sinds 2000 als manager in de kinderopvang en daarvóór maakte ik als ouder van vier kinderen gebruik van kinderopvang. Ik heb bijna alle vormen wel gebruikt. Van peuterspeelzaal (wat natuurlijk geen kinderopvang is) tot kinderdagverblijf, gastouder en BSO. Daarnaast heb ik mijn eigen bedrijf 'KO assistent' waarin ik (aanstaande) ouders adviseer over de best passende kinderopvang in hun situatie. Zowel in mijn werk als manager, als in mijn adviseursrol naar ouders laat ik me altijd leiden door pedagogische kwaliteit.

Even terug naar mijn laatste ervaring als ouder met kinderopvang. Mijn jongsten zijn twee jongens, een tweeling. Zij gingen samen naar het kinderdagverblijf. Het was mijn eerste ervaring, want mijn oudsten gingen naar een gastouder, met name omdat ik in die tijd onregelmatige diensten draaide, inherent aan het werken in de zorg. Nu waren mijn ervaringen met gastouders niet alleen maar positief, vandaar dat ik nu koos voor een kinderdagverblijf.

Ik was een kritische ouder. Ik vond veiligheid, ontwikkelingsstimulering en een warm welkom voor kind en ouder belangrijk. Klantvriendelijkheid vond ik ook van groot belang; de organisaties waar ik bij het eerste telefonisch contact al afgeblaft werd vielen direct af. En geloof me, dat waren er meer dan me lief was. Na een flinke telefonische selectie (internet was een nog niet door iedereen ontdekt medium), hield ik er vier over waar ik wel wilde kijken (wachtlijsten waren er toen nog bijna niet, dus ik had nog keus. Een situatie die zich weer gaat herhalen). Mijn partner (ook niet de minst kritische) vond mij toch wel een zeurpiet, maar volgde gedwee en gelaten mijn kritische rondgang. Elke ruimte ging langs mijn kritische blik. Was het wel gezellig? Veilig? Uitdagend genoeg? Een rijke leeromgeving was een term die ik toen nog niet kende, maar waar ik wel degelijk met argusogen op inspecteerde.

Oké, nu even eerlijk; waar lette ik nu eigenlijk echt op? Het viel en stond met de manier waarop de leidsters (ja, zo heetten ze toen nog) mijn kinderen benaderden. Richten ze zich rechtstreeks tot hen, noemden ze hen bij de naam? Hoe reageerden mijn mannetjes op hen? Eerlijk is eerlijk, dat was voor mij het zwaartepunt.

Sensitieve responsiviteit zouden we dat nu noemen: gevoelig zijn voor het kind en op de juiste manier inspelen op het kind. Die eigenschap dienen pedagogisch medewerkers te bezitten. En daarnaast dient het natuurlijk gewoon veilig en schoon en uitdagend en alles te zijn wat een kind nodig heeft. Wat mij betreft is daar geen profileren aan. Dat is gewoon wat kinderopvang moet bieden en waar de leiding voor ìn moet staan. Oftewel de basis! En dat de overheid met minister Kamp voorop, dit nu wettelijk vast gaat leggen, is blijkbaar niet voor niks. Laten we met zijn allen gaan voor een kwalitatief pedagogisch excellente en veilige kinderopvang. Kwaliteit is sensitief responsieve pedagogisch medewerkers, een rijke leeromgeving, een veilig klimaat in alle opzichten en klantgerichtheid. Samenwerken met ouders, als partner in de opvoeding is een must. Als de kinderopvang dat kan bieden hoeft ze zich niet te profileren, dat betaalt zichzelf altijd terug.

@Esther Boverhof is Quebble's eerste officiele blogger! Esther Boverhof is een ervaren kinderopvang adviseur. Ze is eigenaar van Gastouderbureau MamaloetjeKO assistent en Estmedia.