zaterdag 21 december 2013

"Afkicken"

Na 8 weken hard werken is het nu kerstvakantie.
En zoals waarschijnlijk heel veel juffen en meesters moet ik er altijd erg aan wennen.

De laatste 2 weken voor de vakantie is het enorm druk op school. Sinterklaas is nog niet uitgezwaaid, of de kerstspullen worden alweer tevoorschijn gehaald. De kerstboom wordt in elkaar gezet en opgetuigd.
In mijn klas zag het er weer fantastisch uit! De kinderen mochten allemaal ballen in de boom hangen en de klas versieren met de versieringen die uit de dozen kwamen. Deze juf houdt niet van gekleurde ballen, dus een keurige, met zilveren ballen en piek versierde boom, verlichtte de klas de afgelopen 2 weken.

vrijdag 20 december 2013

Mama, ik moet spugen

Illustratie door Cécile Graat
Midden in de nacht, 1.00 uur, “mama, mama, ik moet spugen.” Ja hoor, het is weer eens zover. Het gekke, ik dacht er gisteren al aan toen ik naar bed ging. Ik wilde vandaag van alles doen met mijn dochter Lotte en had al zo’n idee dat Meike ziek zou worden. Geen idee waarom, want er waren geen enkele aanwijzingen voor geweest.

Maar goed, Meike lag met koorts in bed. Ik kon het emmertje niet vinden en dus spuugde ze een beetje op haar deken. Daarna, zoals altijd keurig in een emmertje. Ik had het de laatste keer natuurlijk ook niet moeten verplaatsen, want midden in de nacht weet je niet meer waar je het hebt gelaten. Een zetpil, een aai over de bol en een andere deken rijker, ging Meike weer slapen. Mama deed ook een poging. Een uurtje later kon ik er nog eens uit en om 5.00 uur weer. Om 7.30 uur opgestaan, Meike spuugt nog eens, maar heeft niets meer in haar maag. Hoofdpijn heeft ze ook. Dit heeft ze ook heel vaak en we vragen ons af waar het vandaan komt. Ze krijgt een nieuwe zetpil en slaapt weer verder.

dinsdag 17 december 2013

Gastouderbureau Mamaloetje kiest voor Quebble!

Vanaf de start van Quebble ben ik enthousiast over het product. Om die reden startte ik ook als (eerste) blogger bij Quebble. Wat me vooral aanspreekt is de interactie tussen ouders en iedereen die met het kind bezig is. Dat zijn namelijk nogal wat mensen. Het gemiddelde schoolkind (als dat al bestaat) komt per week in aanraking met de juf/meester, de overblijfjuffen, de kinderdagverblijfjuffen of de BSO waar doorgaans ook 3 tot 4 mensen werken of de gastouder, opa en oma, de clubjesleiders,  de sportvereniging... dat zijn heel wat volwassenen in een week. En wat vertelt je kind daarover aan het eind van de dag? Ik zou het al knap vinden als hij of zij nog weet wie die allemaal ontmoet heeft.

donderdag 5 december 2013

Over loslaten en groter groeien

Kleine meisjes worden groot, en grotere meisjes nog groter. Vreemd hoor, op mijn werk vind ik het heel normaal dat de kleuters allerlei dingen leren, zelf kunnen doen, zelf naar binnen komen, zelfstandig dingen regelen. En als ik dit dan terugzie bij mijn dochter Meike, denk ik. Oh wat wordt ze al groot. Het afspreken met andere kindjes begint steeds meer te komen. Soms hoef ik haar niet eens van school af te halen en gaat ze rechtstreeks met haar vriendinnetje mee. Erg leuk, en soms voor mezelf ook wel handig.

Een tijdje terug vroeg een buurjongetje of ze mee buiten mocht spelen. Hij is een jaartje ouder en mag in de straat alleen buiten spelen. En ja hoor, Meike had wel zin. Ze mocht van mij naar buiten, als ze maar in de straat bleef en bij het buurjongetje. Oh en wat vond ik het eng. Gelukkig kon ik ze soms nog net even zien en hoewel ze maar een half uurtje buiten is geweest, wat duurde die tijd lang zeg. Ik merk dat ik het nu af en toe af houdt als de buurjongen mij vraagt of Meike naar buiten mag komen. Vaak komt het ook net niet goed uit omdat we weg moeten, maar mijn gevoel geeft aan dat ik dat dan op dat moment ook wel een prettig excuus vind.

dinsdag 3 december 2013

Als pedagogisch medewerker "out of the box" denken?

Mijn vorige blog was gericht aan de werkgevers om eens naar andere opties te kijken dan kinderopvang alleen. Zelf  vind ik niet dat ik achter kan blijven en ook letterlijk en figuurlijk buiten mijn grenzen moet gaan denken.  Soms heb je daar echter een klein zetje voor nodig en die kwam een maand of twee geleden via het u.w.v.  Het heeft inmiddels ook in de kranten gestaan dat er bijeenkomsten zijn georganiseerd voor medewerkster in de kinderopvang om in Duitsland te gaan werken. Helaas is dat alleen voor hen die aan de grens wonen een mogelijkheid. Ik heb die bijeenkomst bezocht. Natuurlijk heel veel informatie en tenslotte de vraag voor mezelf: doe ik het wel of doe ik het niet?  Mijn kinderen hebben inmiddels  voor het studentenleven gekozen en wonen  niet meer thuis. Ik kan dus alle kanten uit. Ik informeer maar eens bij het arbeidsbureau in hoeverre zij deze stappen begeleiden.  Dat kan alleen via Eures. Een tak van het  u.w.v dat zich richt op werken in het buitenland.  Ik besluit  mijn kansen te wagen. Tenslotte heb ik niets te verliezen.

vrijdag 22 november 2013

Speelgoed kiezen vraagt iets van uw verantwoording

Ik geef onafhankelijke informatie over spelen en speelgoed vanuit pedagogisch perspectief. Dit betekent ongeveer tien maanden per jaar vooral informatie geven over spelen en twee maanden vooral over speelgoed. Deze twee maanden.

Interviews en vragen via mijn site en sociaal media zijn over het algemeen duidelijker dan mijn antwoorden.
‘Weet u iets voor achtjarigen?’ Nee, ik ken uw kind niet.
“Wat is een leuk nieuw spel”. Ik geef onafhankelijke informatie over kenmerken, niet over merken. Wat voor de een leuk is, hoeft dit voor de ander niet te zijn.
“Hoeveel speelgoed mag een kind krijgen?’’ Speelgoed is het visitekaartje van uw opvoeding. U bepaalt de noodzaak en de luxe in uw gezin.
‘Wat is beter? Een Ipadspel of een bordspel?’ Ligt er aan voor wie, welk spel en hoe u daarmee wilt (laten) spelen.

dinsdag 19 november 2013

Kleine meisjes worden groot en gaan naar school

Officieel ben ik geen tante, mijn zus heeft namelijk geen kinderen, maar onofficieel ben ik de trotse tante van Fienne. De dochter van mijn goede vriendin en collega. Iemand van wie ik oprecht blij wordt, hoe moe of chagrijnig ik ook ben. Alle fases van haar, nog korte, leventje heb ik van dichtbij mogen meemaken, en wat is het snel gegaan!

dinsdag 12 november 2013

Echt luisteren naar een kind, een compliment

“Mama, wat ben je mooi!” zegt mijn oudste dochter wanneer ik haar naar bed breng op de avond dat de oppas komt en we naar een feestje gaan.  Wat een leuke, lieve opmerking zeg.  Daar wordt je toch vrolijk van. Ik loop helemaal blij naar beneden.

Een paar dagen later lopen we in de stad en wil ze me iets in mijn oren fluisteren. “Mama, die meneer heeft hele dikke billen.” Zegt ze uiteindelijk heel zachtjes als ze de kans krijgt. Gelukkig zacht genoeg zodat de meneer het niet hoort. Leuk, zo’n kinderen met een eigen mening denk ik dan.

Het heeft toch wel voordelen dat kinderen groter en dus een eigen mening krijgen. Je kunt vaak wat beter met ze praten en ze begrijpen steeds meer. Lastig is het soms ook, die eigen mening. Het kan niet alleen gênant zijn zoals het voorval in de stad, maar het geeft ook vervelende momenten bij bijvoorbeeld het aankleden: Ik wil die trui niet aan, ik wil mijn laarsjes niet aan, ik wil…

vrijdag 8 november 2013

Werken met kinderen is een goede afleiding

Dit schooljaar heb ik ontdekt dat werken met kinderen een enorm goede afleiding is.
Uiteraard wist ik dat wel, je hoort het veel mensen zeggen, maar deze week heb ik het zelf ervaren.
Wanneer er iets in je privéleven aan de hand is, waar je gedachten steeds naar toe gaan, is het lastig om de focus te leggen op je werk.
Het werken met kinderen maakt het een stuk makkelijker om de focus op hen te leggen.
Deze week waren mijn gedachten bij mijn goede vriendin, die ook werkzaam is in het onderwijs.
Zij moest deze week afscheid nemen van haar moeder. Veel te jong uit haar leven weggenomen.
Dat het leven oneerlijk is, is mij al een aantal jaren duidelijk.

maandag 21 oktober 2013

Zeven woordjes; over woordenschat bij kinderen

Hoofd, haren, water, nat, buiten, schoentjes, voetjes …

Zomaar zeven woordjes van een net twee-jarige? Nee hoor. Een heel verhaal met gebaren en al. Een duidelijke gezichtsuitdrukking dat ze het niet leuk vond. Op het kinderdagverblijf waar ze zit hadden ze regen nagebootst en had ze buiten met de paraplu gestaan waarover met een gieter water werd gegoten. Haar schoentjes werden nat, en ook haar voetjes wist ze ons te vertellen.

Woordenschat is toch wel erg belangrijk tegenwoordig. Kinderen met een grote woordenschat kunnen verhaaltjes en teksten beter begrijpen en makkelijker met nieuwe informatie omgaan.

dinsdag 8 oktober 2013

Wanneer noem je een school een Superschool?

Na het zien van de documentaire van Tegenlicht met de naam “Superschool” waarin schooldirecteur Eric van ’t Zelfde de ambitie heeft om met zijn school de beste van Nederland te worden, heb ik zelf erg nagedacht over mijn eigen mening hierover. De school van deze directeur staat in een achterstandswijk in Rotterdam. Ik ben van mening dat de wijk waarin mijn school staat hier mee te vergelijken valt. Ik ben ook van mening dat ik het geheel eens ben met de visie die deze man heeft; namelijk de kinderen een eerlijke en gelijkwaardige toegang tot een succesvol leven willen geven, en daar best veel voor willen doen en ook laten.

vrijdag 4 oktober 2013

Participatie en spelen

Het, of beter de, woorden van 2013 zijn ongetwijfeld ‘participatie maatschappij’. De eerste keer dat dit begrip met alle bijbehorende tentakels uitgebreid werd besproken was, voor mij, dit voorjaar in Putten tijdens de voorbereiding van het congres voor Openbare Ruimte door het vakblad Buiten Spelen. Sindsdien gingen maar weinig weken voorbij waarin de participatie maatschappij niet besproken werd. Steeds in een ander verband. Van openbare ruimte naar zorg, onderwijs, ouderbetrokkenheid, breed gedragen opvoeding, wijkbeheer, politiek draagvlak, kosten kinderopvang en gewenste herijking van emancipatie. Omdat alles waar ik mee bezig ben op de een of andere manier altijd wel met kinderen en spelen te maken heeft, zal het niet verwonderen hoe spelen hier steeds opnieuw vanuit een ander perspectief maar met gebruik van dezelfde woorden werd besproken. Lees de volledige blog op Speelgoedadvies

Marianne de Valck: gespecialiseerd in het geven van onafhankelijke informatie over spelen en speelgoed vanuit een pedagogische achtergrond. Eigenaresse van Adviesbureau Spelen en Speelgoed.

dinsdag 24 september 2013

Gezonde voeding; peuters kunnen kieskeurige eters zijn

U zult het wel herkennen. Een peuter die niet wil eten. De een wil geen brood meer, de ander eet nauwelijks groente. Zo was het bij mij thuis ook. Mijn oudste dochter eet dolgraag brood, maar vanaf haar 1,5 levensjaar weigerde ze haast het avondeten. Zelfs frietjes gingen er bij haar niet in. Het enige dat ze nog at waren pannenkoeken en hierin verstopte ik dan ook af en toe wat geraspte bloemkool of wortel. In eerste instantie at ze wel nog vlees, en in de zelfgemaakte gehaktballen verstopte ik dan meteen maar wat groenten, maar ook dat weigerde ze op een gegeven moment. Moedeloos werd ik ervan. Geen strijd aan tafel, dat wilde ik niet, dus zoveel mogelijk negeren, dan maar niets eten. Maar ondertussen maakte ik me wel zorgen.

donderdag 19 september 2013

Wat wil jij later worden? Over leerlingen en hun toekomstbeeld

Vroeger, toen ik nog een klein meisje was, wilde ik maar één ding; juf worden. Waarom vraag ik me eigenlijk nog steeds af. Niet omdat ik mijn werk niet leuk vind, maar ik wil weten hoe basisschoolleerlingen denken over de toekomst. En hoe ik dus zelf tot dit idee ben gekomen. Ja, ik vond het leuk om op een beetje een bazige manier met andere kinderen om te gaan, ja, ik vond het leuk om anderen iets te “leren”, en ja, mijn tante was juf, maar hoe denkt een basisschoolleerling van nu en hoe bepaal je de toekomst van je eigen leven?

Vaak zeggen wij als leerkracht tegen onze leerlingen; “dat is belangrijk voor je toekomst”, maar wat denkt een kind dan? In de toekomst kijken heeft naar mijn idee nog nooit iemand daadwerkelijk gekund , dus wat denkt een kind bij deze opmerking van een leerkracht, een ouder, een oudere broer of zus? Omdat de hele omgeving het zegt, begint het kind het te geloven en doet hard zijn of haar best, voor de toekomst….

dinsdag 17 september 2013

Bezuinigen in de kinderopvang of "out of the box” denken?

In mijn vorige blog schreef ik over de kwaliteit in de kinderopvang. Het is voor pedagogisch medewerkster niet eenvoudig om die kwaliteit te behouden. Er veranderd zoveel op de werkvloer, er moet zoveel gebeuren dat het steeds lastiger wordt om de aandacht aan de kinderen te geven. En dan ben je niet eens zeker van het feit of je morgen nog een baan hebt.

Leidinggevenden vragen hun medewerkers om een na te denken over hoe de kwaliteit te behouden of te verbeteren. De achterliggende gedachte is natuurlijk “ hoe houden we de kinderen binnenshuis.” Ik kom als vervangster op diverse locaties en op de een of andere manier komt de toekomst van de kinderopvang altijd ter sprake. En daar zijn best ideeën over.

donderdag 12 september 2013

Onze school kiest voor Daltononderwijs; Susanne stelt zich aan jullie voor

Onze school staat in een multiculturele wijk in Amsterdam Noord. Iedere dag vertrek ik met mooi weer op de fiets vanuit de stad, via het pontje, naar school. Met minder mooi weer doe ik dit met de tram en de bus. Wanneer ik de wijk binnenrijd, krijg ik een soort thuiskom-gevoel. De school heeft zijn beste tijd gehad qua gebouw, en in 2015 zullen wij dan ook onze intrek nemen in een splinternieuw gebouw, iets verderop in de wijk. Maar tot die tijd zal ik deze school zien als mijn school, het gebouw waar ik de meeste uren van de week doorbreng om zo goed en zo prettig mogelijk de kinderen te onderwijzen. Ik voel me er als een vis in het water.

maandag 9 september 2013

De scholen zijn weer begonnen!

Na zes weken vakantie zijn vorige week de scholen weer begonnen, er komt weer ritme in ons gezinsleven! Op 1 juli zijn wij verhuisd vanuit Zeeland naar de provincie Utrecht. Dit betekende voor mijn zoontje dat zijn vakantie drie weken werd uitgesteld. In Zeeland begonnen de vakanties vroeg en in Utrecht laat. Dit gaf hem nog mooi de tijd om drie weken te kunnen wennen op zijn nieuwe school. Hij maakte al de eerste vriendjes en kreeg vertrouwen dat ook deze school heel leuk is.
Een nieuwe school uitzoeken is nog best een dingetje. Waar moet je allemaal op letten? Zien we niks over het hoofd? Gaat hij het hier echt naar zijn zin hebben? Kunnen ze waarmaken wat er in de schoolgids staat? Want eerlijk is eerlijk, alle schoolgidsen zien er prima uit en ze beloven allemaal het beste onderwijs voor je kind. Nou denk ik niet dat er nog echt slecht onderwijs is in Nederland, maar toch.

donderdag 5 september 2013

Met plezier lezen; onze nieuwe blogger Linda stelt zich aan jullie voor

Ik ben Linda, getrouwd en moeder van twee kinderen. Ik werk als teamleider op een basisschool, waarbij ik me vooral bezig hou met de onderwijskundige kant van het onderwijs.

Mijn hobby’s zijn er velen, één ervan is lezen. Heerlijk is het om in een boek weg te kruipen in een avontuur van een ander. Ik lees dan ook het liefst in de ik-vorm. Pas dan kan ik me bijna identificeren met de hoofdpersoon en me voelen zoals de hoofdpersoon zich voelt. Niet altijd even prettig aangezien ik vooral van literaire thrillers hou, maar dat nemen we op de koop toe als het een goed boek is.

donderdag 22 augustus 2013

Natuurbeleving met kinderen, makkelijker dan je denkt!

Veel ouders huiveren bij het “natuur”lijk deel van de opvoeding. Natuur:  dat is moeilijk, weersafhankelijk en je wordt er vies van. Maar dat is helemaal niet waar. Natuur is alles om je heen: de boom in de straat, de mier op de grond, de hommel op een bloempje, de appel in je handen. Je hoeft niet perse de bossen in om je kinderen in contact te brengen in de natuur. Daarom in deze blog wat tips om kind en natuur bij elkaar te brengen op een gemakkelijke manier.

dinsdag 13 augustus 2013

Candy Crunch; spelen in levels

In deze laatste weken van de grote vakantie zie je wat onder spelen verstaan kan worden. In de kranten vol komkommernieuws is nu aandacht voor “het verdienmodel” van de gratis Candy Crunch waar “half Nederland waaronder vooral kinderen” proberen naar het volgende level te komen…met of zonder een beetje betaalde hulp. Leuk, verslavend, uitdagend, maar is het spelen? Natuurlijk.

Spelen is een makkelijk te gebruiken werkwoord. Van spelen met een iPhone naar spelen met gedachten, via het misverstand dat alleen kinderen spelen. Iedereen kan spelen, met alles, overal en altijd. Spelen draagt bij aan ontwikkeling en kan ontwikkelingen remmen of de verkeerde kant uitsturen. Spelen kan heel goed tot vreselijk slecht zijn.

dinsdag 6 augustus 2013

Kwaliteit in de kinderopvang

Er wordt heel veel bezuinigd in de kinderopvang. Minder kinderen betekent minder personeel. Heel veel stress voor hen die moeten vertrekken maar ook voor degenen die achter blijven. Plotseling is je team kleiner geworden, staan lokalen leeg en moet je (soms) meer uren maken om de bezetting rond te krijgen. Daar boven staan er ook nog allerlei klappers in de kast van trainingen en cursussen die er zijn gevolgd. In die klappers staan thema’s en activiteiten die op een bepaald moment gedaan moeten worden. Daar bovenop komt ook nog dat er iemand in de groep komt observeren om te zien hoe je het doet. En dat naast alle werk dat er al ligt. Het werk wordt er niet leuker op. Dit is voor niemand de reden geweest om in de kinderopvang te gaan werken. Kortom kan ik als pedagogisch medewerkster  nog wel kwaliteit leveren?

vrijdag 21 juni 2013

Vies... Moet kunnen... Toch?

28 juni Modderdag. Een beetje moderne (gast)ouder/ school/ kinderdagverblijf/ speelotheek zorgt voor zand, water, plastic bakken en speciale kleding. Vies voor een dag, moet kunnen. De ware kunst van het opvoeden is immers niet streng maar consequent zijn. En daar op de juiste tijd, in de juiste mate van af weten te wijken. Die laatste toevoeging is de redding voor mening inconsequente ouder. Wie het goed wil doen weet: De uitzondering bevestigt de regel. Modderdag bevestigt de regel.

Sommige scholen, kinderdagverblijven, (gast)ouders gaan een stap verder. Ze organiseren ‘een vieze week’. Niet een dag modder maar vijf dagen kliederen in variatie. Een dag met modder, een dag met vingerverf/klei/plaksel, de volgende dag bodypainten met scheerschuim/ zeepsop/schmink, daarna buitenspelen in de natuur (29 juni is IVN natuurspeeldag) met bomen klimmen, wroeten in aarde, nat worden door vissen en groen worden door rollen van een grasheuvel met als afsluiting graaien in gekookte spaghetti met vla toe. Gewaagd hoor, maar daarna doen we weer netjes. Want vies is smerig. Smerig is ongezond. Vies en smerig moeten we niet willen. Toch?

donderdag 13 juni 2013

Moetisme in de kinderopvang

Soms zijn er van die momenten die je bij blijven omdat ze jaren later, in een andere sector nog steeds van toepassing zijn. Daar stond hij, Jan Jutten van Stichting Natuurlijk Leren, tijdens een van zijn inspirerende workshops, terwijl hij deze wijze woorden sprak: “het onderwijs hangt in elkaar van moetisme.” Vervolgens keek hij omhoog naar het plafond met een blik die zei: “denk hier maar eens over na!”

donderdag 30 mei 2013

Spelen met modder tijdens de Eerste Nationale Modderdag op 28 juni 2013

Het is bijna zo ver: de allereerste ModderDag in Nederland. In verschillende landen is het al een bekend fenomeen, maar vanaf 2013 organiseert Veldwerk  de Nederlandse ModderDag. Met ModderDag wil Veldwerk Nederland kinderen weer echt in contact brengen met de natuur. Wat is er nu mooier om, van top tot teen, vies te mogen worden? Te ervaren hoe het is om languit in de modder te vallen en er als een dier in rond te rollen of er glibberend in te worstelen? Ik heb er in ieder geval al heel veel zin in!

Toen ik van het idee van een Nederlandse Modderdag hoorde via de nieuwsbrief van Kinderopvang ben ik meteen gaan surfen op internet.  Ik was gelijk enthousiast hierover. Mijn leidinggevende blijkbaar ook want zij stuurde de nieuwsbrief over de aankondiging van ModderDag door naar alle collega’s. Dan gaan we er ook maar meteen werk van maken!

donderdag 23 mei 2013

Kleurplaten... Ze zouden verboden moeten worden!!!

Wat ik tegen kleurplaten heb? Niets. Ik heb iets tegen het gemak en de aannames waarmee kinderen ze krijgen. Op een kleurplaat staat bijvoorbeeld altijd een mooiere tekening dan een kind kan maken. Het is niet voor niets een kleurplaat…om te kleuren dus…daarmee kan een kind fase 1 overslaan. Het hoeft niet te tekenen. Dit bespaart denkwerk om te beslissen wat je wilt gaan tekenen. Hoe groot? Waarmee? Een vooral hoe? Niet zelf tekenen voorkomt  moeite en teleurstelling.

Wij besparen kinderen te vaak moeite en teleurstelling.

woensdag 15 mei 2013

Facebook pagina of groep, wat zijn de verschillen?

Deze week hebben we een poll op Facebook waarin we kinderopvangorganisaties vragen op welke manier zij met Facebook communiceren met hun klanten en hoe ze dan omgaan met privacy. Langzaam druppelen de antwoorden binnen en ook in de verschillende groepen op LinkedIn komt er een mooie discussie op gang.
Facebook
Facebook en privacy zijn twee zaken die haaks tegenover elkaar staan. Facebook pagina’s zijn ontwikkeld om een zo groot mogelijk bereik te krijgen, een prachtig middel om aan de buitenwereld te laten zien waar je als organisatie mee bezig bent.
Maar hoe zit het dan met privacy? Mag je zomaar foto’s en filmpjes van kinderen plaatsen? Nee, dit mag niet. Hiervoor heb je expliciet toestemming nodig van de ouders. Facebook is een medium dat iets anders werkt dan een gewone internetsite. Via Facebook kan een foto viraal gaan en de vraag is of ouders hierop zitten te wachten.

maandag 13 mei 2013

Opvoeden: voortdurend zoeken naar de juiste weg

Eind april stond er een artikel in de krant over het zogenaamde DSM boek.  Het is een  handboek waarin de eigenschappen zijn geformuleerd waaraan een psychische stoornis moet voldoen.  Er komt een vijfde, nog uitgebreider  boek.  Deskundigen vragen zich af of het wel zo verstandig is om aan elk gedrag dat “afwijkend” is een label te hangen. Wat is afwijkend gedrag? Dat wat normaal is? En wat is dan normaal? Moeten we echt aan elk lastig of verontrustend gedrag een label hangen?

donderdag 2 mei 2013

Als Metselaar weet je hoe je kind en natuur bij elkaar kunt brengen

In mijn introductieblog vertelde ik het al. Ik ben jaren educatief medewerker geweest op kinderboerderij annex milieu educatief centrum. Als er iemand is die weet hoe je kinderen en natuur bij elkaar kunt brengen, dan ben ik dat wel. Vandaar dat ik me sinds kort heb aangesloten bij een speciaal netwerk: Groen Cement.

vrijdag 26 april 2013

Marianne de Valck prikt graag

Ik blog graag om te prikken in ballonnen. Mijn adviesbureau Spelen en Speelgoed heeft niet voor niets een ballonnetje in het logo. Het is mijn werk en deskundigheid om informatie te geven over spelen en speelgoed vanuit pedagogisch perspectief.

Zo stel ik mij voor op ouderavonden, congressen, voor kinderopvang, scholen, kindgerichte opleidingen, speelotheken en ontwerpers van speelgoed en speelruimte en aan jullie via dit eerste blog. Iedereen mag hier uithalen wat men lezen wil, als het maar niet het verkeerde is. Nee, ik verkoop geen Tupperware speelgoed tijdens huisbezoek, ook niet ergens anders en ook geen ander speelgoed. Ik schrijf niet voor, maar wil aan denken zetten over spelen.

donderdag 18 april 2013

Jarig kind krijgt steeds vaker verjaardagsbox

Stichting Jarige Job verwacht in 2013 20.000 kinderen uit gezinnen met grote financiële problemen een leuke verjaardag te bezorgen.

Uit onderzoek van het Sociaal Cultureel Planbureau blijkt dat 61.000 kinderen in Nederland sociaal worden uitgesloten omdat ze opgroeien in armoede. Ze zitten niet op sportclubs of muziekverenigingen, kunnen niet mee op schoolreis en de mooiste dag van het jaar, hun verjaardag, kunnen ze vaak niet vieren.

maandag 11 maart 2013

Focus: om de moeder te worden die ik altijd al wilde zijn

Als alleenstaande moeder wil je heel veel, maar bovenal het beste voor je kind. Dus wat doe je? Je gaat werken, werken en nog eens werken… In ieder geval, dat deed ik. Een part-time baan van 32 uur en daarnaast een eigen bedrijf. Dat betekende 4 dagen werken en op woensdagochtend en in de avonden alle energie steken in de zaak. De woensdagmiddag en de weekenden waren heilig zei ik altijd, maar stiekem zat ik dan zo nu en dan ook nog te werken.

donderdag 21 februari 2013

Joshie de Giraf – Een bijzonder verhaal over klanttevredenheid

Heeft jouw zoon of dochter ook een lievelingsknuffel. Zo een die er eigenlijk niet meer uitziet, maar overal mee naar toe moet, waarbij het een drama is als je hem een keer wil wassen? Mijn zoontje (inmiddels 9) had zo’n knuffel. Vroeger zat hij huilend voor de wasmachine en knuffelde hem helemaal suf als hij weer droog was. Schaapje (want een echte naam heeft z’n knuffel nooit gekregen) moest overal mee naar toe, tot het moment dat hij hem ergens verloor… Geen schaapje meer en ook geen vervanger… Inmiddels heeft ij wel 10 knuffels en mogen ze omstebeurt bij hem slapen, maar die dag dat hij zijn schaapje verloor, was voor hem verschrikkelijk.

Laatst deelde Saartje kinderopvang met ons het verhaal van Joshie de Giraf, over een kindje dat zijn knuffel vergat in het hotel waar hij met zijn familie een heerlijke vakantie had gehad. Voor het gemak heb ik het naar het Nederlands vertaald  (het originele verhaal staat hier).

woensdag 20 februari 2013

Opvoeden? Een hele kunst

Als (vervangend) pedagogisch medewerkster kom ik in contact met heel veel ouders/verzorgers. Wanneer we elkaar wat beter leren kennen ontstaan er vaak leuke gesprekken. Soms ook gesprekken waar je s’avonds op de bank nog over nadenkt. Omdat ze indruk hebben gemaakt of me juist aan het denken hebben gezet.

Want tegenwoordig lijkt het wel alsof, wanneer het gaat om opvoeden, elke ouder/verzorger er alleen voor staat. Ik zie de opluchting op gezichten als vader of moeder even de zorgen rondom zoon of dochter kan delen. Als ze ontdekken dat ze niet de enige zijn met hun probleem. Om de een of andere reden vindt men het tegenwoordig moeilijk om over zorgen te praten. Een onterecht schaamtegevoel naar mijn mening.

maandag 18 februari 2013

Gastvrijheid in de kinderopvang: Communicatie met ouders maakt het verschil!

Als we willen kan het! Dat zijn de woorden waarmee Lebbis in het filmpje hieronder afsluit. In zijn show neemt hij je mee naar het perfecte terrasje, waar alles klopt, gastvrijheid hoog in het vaandel staat, je optimaal kunt genieten en prompt 25% fooi geeft… 

maandag 21 januari 2013

De pleegouder in mij

Het is bijna zo ver. Een dik jaar na het afronden van de STAP-cursus (dé cursus ter voorbereiding op het pleegouderschap) hebben we te horen gekregen dat we binnenkort weekendpleegouder worden van een tienjarige meid. Gezinsuitbreiding dus in huize Noordanus.

Twee jaar geleden, Rembrandt was nog net geen jaar, besloten Rob en ik om pleegouders te worden. Natuurlijk hadden we ook nagedacht over het nemen van een tweede eigen  kind, maar wegens medicatiegebruik en die vreselijke hormoonwisselingen die ik tijdens en na de zwangerschap had, besloten we dat één eigen kind voldoende was voor ons. Wel vonden we dat we plaats in ons huis en in ons hart hadden om een kind waarbij het thuis niet zo goed gaat een tijdelijk thuis te bieden.