maandag 21 januari 2013

De pleegouder in mij

Het is bijna zo ver. Een dik jaar na het afronden van de STAP-cursus (dé cursus ter voorbereiding op het pleegouderschap) hebben we te horen gekregen dat we binnenkort weekendpleegouder worden van een tienjarige meid. Gezinsuitbreiding dus in huize Noordanus.

Twee jaar geleden, Rembrandt was nog net geen jaar, besloten Rob en ik om pleegouders te worden. Natuurlijk hadden we ook nagedacht over het nemen van een tweede eigen  kind, maar wegens medicatiegebruik en die vreselijke hormoonwisselingen die ik tijdens en na de zwangerschap had, besloten we dat één eigen kind voldoende was voor ons. Wel vonden we dat we plaats in ons huis en in ons hart hadden om een kind waarbij het thuis niet zo goed gaat een tijdelijk thuis te bieden.

Na het bijwonen van een informatieavond voor pleegzorg wisten we het zeker. Dit was echt iets voor ons. Een kind structuur en geborgenheid bieden wat het vaak thuis niet krijgt. Omdat wij beide werken en daardoor doordeweeks laat thuis zijn (vaak niet voor half 7, ik vanwege mijn werktijden, Rob vanwege file), was fulltime pleegzorg voor ons momenteel niet haalbaar. Gelukkig kun je ook kiezen voor weekend/vakantiepleegzorg. Eén of twee keer per maand, en  eventueel in de schoolvakanties, bied je dan een logeeradres voor een vast kind.

Een intake na aanmelding volgde en na de zomervakantie van 2011 konden we met de STAP-cursus beginnen, maar niet voordat we gescreend waren door Justitie. De cursus bestond (en bestaat) uit 7 bijeenkomsten. In iedere bijeenkomst staat een onderdeel van pleegzorg centraal: samenwerking, omgaan met verliezen, hechting, identiteit, gedrag, gezichtspunten in de pleegzorg en als laatste de betekenis van het pleegouderschap. Naast deze zeven, zeer intensieve, bijeenkomsten die je volgt met andere pleegouders in spe moet je ook een levensboek invullen. Dit persoonlijke boek, waarin je bij de vragen en casussen gedwongen wordt na te denken over bepaalde zaken en situaties, en waarbij je af en toe best zeer persoonlijke dingen over jezelf moet invullen, wordt door de begeleiders van de STAP-cursus gebruikt om tot een weloverwogen beslissing te komen om jou als pleegouder toe te laten. Kinderen krijgen kan iedereen, maar (beschadigde) kinderen opvoeden is niet voor iedereen weggelegd. Halverwege de cursus is er dan ook een tussenevaluatie met  de begeleiders van de STAP-cursus (een medewerker van Pleegzorg en een ervaren pleegouder) en jou (en je partner). Een aantal mogelijke pleegouders valt tijdens deze evaluatie alsnog af; ze zien toch af vanwege het pittige karakter van pleegzorg of mogelijke problematiek bij de kinderen. Andere wordt geadviseerd het traject niet af te maken, omdat de begeleiders twijfel hebben of er voldoende bagage in huis is om pleegouder te kunnen zijn.

Wij mochten door en ook het eindgesprek was positief. Toch heeft het nog bijna een jaar na de cursus geduurd voordat we een pleegkind toegewezen kregen. Bij het eindgesprek geef je namelijk aan wat voor soort kind het beste in jouw gezin past: jongen of meisje, leeftijd, soort problematiek (sommige pleegouders vinden het bijvoorbeeld erg moeilijk om een kind dat seksueel misbruikt is op te vangen), verstandelijke beperking of niet.

Er zijn pleegkinderen genoeg, maar helaas zijn er niet genoeg passende pleegouders voor al die kinderen. Zo ook bij ons; onze bijna-pleegdochter is ouder dan onze aangegeven leeftijdsgrens. Maar tijdens een matchingsavond, waarbij pleegouders anonieme profielen krijgen te lezen van pleegkinderen die op de wachtlijst staat, hadden we een papieren klik.

Inmiddels hebben we al kennisgemaakt met moeder en zij zag het ook zitten dat haar dochter bij ons geplaatst wordt. Het is nu nog wachten op een beschikbare pleegzorgwerker en dan kan het kennismakingstraject met onze meid gaan beginnen. Wordt zeker vervolgd!

Pleegouders zijn bijzonder nodig! Voor meer informatie over het pleegouderschap, kijk op de website van Pleegzorg Nederland.

Over Judith: Getrouwd, mama van Rembrandt (2010), pedagogisch medewerker op een BSO, kindvriendelijk, educatief, groen, duurzaam, inventief, biologisch, vegetarisch, creatief, diervriendelijk, linkshandig, Londonfan en soms een chaoot.