maandag 13 mei 2013

Opvoeden: voortdurend zoeken naar de juiste weg

Eind april stond er een artikel in de krant over het zogenaamde DSM boek.  Het is een  handboek waarin de eigenschappen zijn geformuleerd waaraan een psychische stoornis moet voldoen.  Er komt een vijfde, nog uitgebreider  boek.  Deskundigen vragen zich af of het wel zo verstandig is om aan elk gedrag dat “afwijkend” is een label te hangen. Wat is afwijkend gedrag? Dat wat normaal is? En wat is dan normaal? Moeten we echt aan elk lastig of verontrustend gedrag een label hangen?

In mijn werk kom ik elke dag wel een of meerdere kinderen tegen waar aan men merkt dat er “iets” mee is. In gesprekken met collega’s, ouders/verzorgers komt ook naar voren dat men zich zorgen maakt.  De ontwikkeling verloopt anders dan bij leeftijdsgenootjes. Wat volgt zijn observaties, gesprekken, onderzoeken enz.  Vaak een lange weg .  Maar ondertussen gaat het niet beter met het kind en worden de zorgen steeds groter.  Wat doen we tot die tijd? Wachten op een diagnose of gaan we intensiever met het kind aan de slag met de mogelijkheden die we op dat moment hebben?

Elk is kind is uniek.  Als je goed kijkt en luistert dan geeft een kind vaak zelf aan wat wel en niet kan of mag. Een juiste diagnose is een verademing  en opent heel veel deuren naar hulp en informatie. Maar het echte werk komt dan pas. Dan komt het toch op de kunst van het samen opvoeden aan. Het is een voortdurend zoeken naar de juiste weg ook als het "label" er is. Daar kan geen enkel DSM boek iets aan veranderen.

Irmgard is getrouwd en moeder van 2 kinderen.  Ze was 8 jaar werkzaam als leerkracht in het basisonderwijs en werkt nu als vervangend pedagogisch medewerkster in de kinderopvang.