dinsdag 17 september 2013

Bezuinigen in de kinderopvang of "out of the box” denken?

In mijn vorige blog schreef ik over de kwaliteit in de kinderopvang. Het is voor pedagogisch medewerkster niet eenvoudig om die kwaliteit te behouden. Er veranderd zoveel op de werkvloer, er moet zoveel gebeuren dat het steeds lastiger wordt om de aandacht aan de kinderen te geven. En dan ben je niet eens zeker van het feit of je morgen nog een baan hebt.

Leidinggevenden vragen hun medewerkers om een na te denken over hoe de kwaliteit te behouden of te verbeteren. De achterliggende gedachte is natuurlijk “ hoe houden we de kinderen binnenshuis.” Ik kom als vervangster op diverse locaties en op de een of andere manier komt de toekomst van de kinderopvang altijd ter sprake. En daar zijn best ideeën over.

Wat te denken van een kopje koffie aanbieden. We kennen de volgende situatie allemaal. Met name op de buitenschoolse opvang. Net als papa of mama komt wil het kind nog “even” iets afmaken. Maar dat even duurt soms net iets langer. Als er dan een kopje koffie klaar staat is er meteen even tijd voor een praatje of even meedoen met zoon of dochter.

Door het teruglopen van het aantal kinderen worden de groepen steeds kleiner en vaak samengevoegd voor een dag of dagdelen. Dat heeft gevolgen voor de bezetting. Ouders, kinderen , vaste medewerksters krijgen steeds vaker te maken met vervangsters. Dat is als zodanig geen bezwaar maar wanneer dat telkens iemand anders is wordt het wat minder prettig. Wat zou het betekenen voor de kwaliteit als er een aantal vaste vervangers aan een locatie gekoppeld werden? Dat geeft vertrouwen bij de vaste medewerkster (oh gelukkig jij bent het) bij de ouders ( hé leuk je weer te zien) en bij de kinderen ( je krijgt gegarandeerd een heleboel knuffels). En dat vertrouwen is belangrijk. Weten dat je kind in goede, bekende handen is. En dat degene waar je s’morgens je kind bij achterlaat er ook nog is als je s’avonds komt ophalen.

Minder groepen betekent ook ruimte over in de kinderdagverblijven. En ruimtes voor de buitenschoolse opvang staan een deel van de dag leeg. Wanneer de bso binnen een school ligt dan is het een extra ruimte voor de school. Elders zag ik dat een ruimte in de ochtend gebruikt werd door een peuterspeelzaal en s’middags voor de jongste kinderen van de bso. (Brede school) En wie weet is er een gymclubje of handwerkclubje op zoek naar een ruimte? In goed overleg en met goede afspraken zou zoiets toch mogelijk moeten zijn.

Op het internet kwam ik dit artikel tegen. De schrijver hier van gaat nog een stap verder. Hij stelt de vraag: waarom geen ouderen opvangen? Het lijkt in eerste instantie heel vreemd maar volgens de auteur zijn er overeenkomsten in de opvang. En er zijn pedagogisch medewerksters die heel graag willen omscholen om voor deze mensen te zorgen. Nederland vergrijst.

En voor de kinderopvangorganisaties die beperkte openingstijden hebben is het eens een idee om daar naar te kijken? Ik las op de site van een organisatie dat ouders – wanneer het nodig is – ook buiten de reguliere openingstijden opvang kunnen aanvragen. Zelfs in het weekend!!Lijkt me ideaal voor een alleenstaande ouder die in wisseldiensten werkt. En wat te denken van onze collega’s die zelf kleine kinderen hebben? Ook voor hen is het telkens een geregel.

En onze regering zou eens over de grens moeten kijken naar België en Duitsland. In België gaan de kinderen al vanaf 2.5 jaar naar school. In Duitsland gaat de regering zorgen voor meer kindplaatsen zodat elk kind van de opvang gebruik kan maken. En dan hebben we het nog niet over de prijs!

Kortom beste managers. Kijk niet alleen naar de cijfers en hoe er kosten bespaard kunnen worden maar denk eens out of the box. En durf te dromen ook al lijkt het in eerste instantie uitvoering niet mogelijk.

Doubt kills more dreams then failure ever will

Irmgard is getrouwd en moeder van 2 kinderen.  Ze was 8 jaar werkzaam als leerkracht in het basisonderwijs en werkt nu als vervangend pedagogisch medewerkster in de kinderopvang.