donderdag 19 september 2013

Wat wil jij later worden? Over leerlingen en hun toekomstbeeld

Vroeger, toen ik nog een klein meisje was, wilde ik maar één ding; juf worden. Waarom vraag ik me eigenlijk nog steeds af. Niet omdat ik mijn werk niet leuk vind, maar ik wil weten hoe basisschoolleerlingen denken over de toekomst. En hoe ik dus zelf tot dit idee ben gekomen. Ja, ik vond het leuk om op een beetje een bazige manier met andere kinderen om te gaan, ja, ik vond het leuk om anderen iets te “leren”, en ja, mijn tante was juf, maar hoe denkt een basisschoolleerling van nu en hoe bepaal je de toekomst van je eigen leven?

Vaak zeggen wij als leerkracht tegen onze leerlingen; “dat is belangrijk voor je toekomst”, maar wat denkt een kind dan? In de toekomst kijken heeft naar mijn idee nog nooit iemand daadwerkelijk gekund , dus wat denkt een kind bij deze opmerking van een leerkracht, een ouder, een oudere broer of zus? Omdat de hele omgeving het zegt, begint het kind het te geloven en doet hard zijn of haar best, voor de toekomst….

Ik heb het altijd bijzonder gevonden dat in de afgelopen 8 jaar, geen kind aan mij heeft gevraagd; “Juf, waarom moet ik dit leren?” Als leerkracht geef je van tevoren het doel aan van een les; “ Dit gaan we vandaag leren en dit kunnen we er dan mee doen. Rekenen is heel handig als je boodschappen doet en taal is handig bij het schrijven van brieven euh… e-mails.”

Als ik voor mezelf spreek, breng ik de toekomst te weinig de praktijk in. Natuurlijk hebben we gesprekken over wie wat wil worden, maar nooit hang ik er een lesdoel aan. Nooit zeg ik: “Voor de kinderen die advocaat willen worden (wat vaak voor komt) is dit een heel bijzondere les, we gaan namelijk dit en zus en zo leren en daar kun je als advocaat dus dit en zus en zo mee…..”

Door dit blog te schrijven, weet ik weer waarom het onderwijs zo leuk is, geen dag hetzelfde. Ik ga meteen met de kinderen praten over onze toekomst, wat willen de kinderen worden en wat denken ze daarvoor nodig te hebben? Dat ze veel geld willen verdienen en dus graag advocaat, piloot, zanger/zangeres of profvoetballer worden, staat buiten kijf. Maar wat kan ik aan deze ideaalbeelden bijdragen? Want wat heb je nodig voor de bovenstaande beroepen? De sociale vaardigheden en meegekregen talenten zijn dan toch het belangrijkst?

Zelf wilde ik juf worden omdat ik een leuke juf had in groep 3. Meer niet.

Wordt vervolgd.

Over Susanne: 32 jaar, leerkracht groep 6 op de Dorus Rijkersschool in Amsterdam, woonachtig in deze prachtige stad, speelt gitaar, maakt graag foto’s, bezoekt concertjes in Paradiso en is graag met vrienden samen voor een wijntje en een goed gesprek