dinsdag 7 januari 2014

Een nieuw jaar, een spannend begin

Het nieuwe jaar is begonnen. Vanmorgen moesten we er weer aan geloven, het vroege opstaan. De meiden hadden in de vakantie heerlijk uitgeslapen. Met regelmaat tot 9.30 uur, soms nog wat later. Heerlijk.

Maar het ritme en de regelmaat vind ik ook wel weer prettig. Het ontbijt verliep ook prima, de meisjes hebben goed gegeten en samen liepen we, in het donker en met wat regendruppels, naar school. Eerst Lotte naar het kinderdagverblijf. Hangend aan mijn been kwam ze mee naar binnen. Toch weer even wennen na twee weken vakantie. Maar na even de juffen bijgepraat te hebben over Lotte’s keelontsteking in de vakantie konden Meike en ik naar buiten gaan om te zwaaien.

Meike kreeg vandaag veel te verduren. Er is een nieuwe groepsindeling gekomen, omdat de groepen te groot werden. Dus zit ze nu in een nieuwe groep, een nieuwe juf, overblijven, en dan naar de BSO waarvoor ze voor de Nieuwjaarsduik ook nog haar zwemspullen mee moest nemen.  Erg spannend allemaal. Gelukkig zit ze nog steeds in haar oude lokaal en ook een van haar juffen is gebleven.

In de vakantie leek ze het allemaal prima te vinden toen we haar hierop voorbereidden, maar vanmorgen was het toch weer even wennen en wilde ze niet dat ik ging. Ze liep niet zelf de klas in om een plaatsje te zoeken. Blijkbaar is een vaste plaats voor haar toch wel belangrijk. Zelfs meelopen met haar beste vriendinnetjes deed ze niet, ook niet toen daar nog een plaatsje naast vrij was.


Vooraan in mijn mond lag de zin: “Meike, stel je niet aan, ga gewoon naar binnen.” Maar voor ik het uitsprak dacht ik: Stelt ze zich wel aan? Nee, in haar beleving is het gewoon ontzettend spannend en vind ze het gewoon eng. Maar ja, hoe wel te reageren? “Ja Meike, het is ook spannend, mama vindt het ook spannend, de andere kindjes ook, de juf misschien ook wel, want die kent jullie ook nog niet zo goed, maar allemaal zitten ze wel al in de klas.” Helaas hielp ook dit niet en heeft de juf haar gelukkig van mij overgenomen zodat ik kon gaan. Toen ik nog even zwaaide aan het raam, stond ze nog steeds bij de juf, ik kreeg een kushand. De tranen waren gelukkig wel weg, maar ze zag er niet blij uit. Hopelijk is het gauw over als ze weer een vast plekje in de kring heeft gekregen.

Over Linda: getrouwd, moeder van 2 dochters, teamleider op een basisschool, lezen, koken&bakken, creatief met papier,  garen en stof, perfectionistisch, opgeruimd, georganiseerd, dol op afstreeplijstjes.