maandag 24 maart 2014

Uitdaging en ontwikkeling










Mensen vragen mij weleens waarom ik nog steeds op dezelfde school werk, waar ik net na de PABO ben begonnen. Nu alweer 9 jaar geleden.
Het antwoord is behoorlijk simpel; ik heb het er naar mijn zin.
Waarom ik het naar mijn zin heb? De kinderen zijn leuk, lief en uitdagend, ik voel me als een vis in het water binnen het team en ik krijg de ruimte en kansen mijzelf te ontwikkelen. Het laatste vind ik toch wel erg belangrijk, ik ben iemand die veel uitdagingen nodig heeft en absoluut niet wil blijven stil staan in mijn ontwikkeling.

Dit schooljaar beëindig ik mijn 2e deel van de opleiding tot officiële daltoncoördinator, waarbij ik heb geleerd beter te kijken naar de behoeften van mijn collega’s. Ik leer steeds beter collega’s te benaderen zoals zij benaderd willen worden, al blijft het lastig mijn eigen mening daarin niet door te laten schemeren.
Om mijzelf te blijven ontwikkelen heb ik de afgelopen dagen getwijfeld of ik volgend jaar een opleiding wil volgen met de Lerarenbeurs.
Één keer in je loopbaan mag je gebruik maken van deze beurs om jezelf te ontwikkelen.
Nu is het zo dat ik nog 30+ jaren moet/mag werken en daarom heb ik besloten om het toch nog niet te doen. Al is het tijdstip goed, na de opleiding daltoncoördinator, ik heb besloten het nog niet te doen.


Ik heb besloten mezelf eerst verder te ontwikkelen binnen de school. Zo heb ik de afgelopen 9 jaar les gegeven in de groepen 5 t/m 8 waarbij ik veel geleerd heb over het “oude” kind en ik denk dat het tijd is voor een nieuwe uitdaging.
Het afgelopen schooljaar heb ik veel gekeken in de kleuterklassen bij ons op school, waarbij ik gezien heb dat het hebben van een kleuterklas écht anders is dan een bovenbouwgroep en daarbij liep ik steeds met een lach de klassen uit.

Uiteraard beslist de directie uiteindelijk welke groep ik toegewezen krijg, maar hoe spannend en eng ik het ook vind; mijn keuze gaat volgend schooljaar naar het “jonge kind”. Om meteen de overstap te maken naar de kleuters vind ik een té grote stap, maar om langzaam te “zakken” lijkt mij een uitdaging en een goede stap in mijn leerkrachtontwikkeling.

Over Susanne: 32 jaar, leerkracht groep 6 op de Dorus Rijkersschool in Amsterdam, woonachtig in deze prachtige stad, speelt gitaar, maakt graag foto’s, bezoekt concertjes in Paradiso en is graag met vrienden samen voor een wijntje en een goed gesprek.