woensdag 7 mei 2014

Drukte en chaos

Op de dag dat ik deze blog schrijf is het de dag van de arbeid. Dat betekent dat onze Oosterburen een dagje vrij hebben, ik dus ook. De afgelopen dagen waren nogal chaotisch. De school waar de OGS aan verbonden is, is bezig met een project dat uiteindelijk zal resulteren in een theaterstuk.

De kinderen zijn niet allemaal even blij. Terwijl ik met een groepje spelletjes wil doen -in plaats van huiswerk- roepen er een aantal dat ze willen rekenen!!! Sommigen vervelen zich dus blijkbaar echt of er is een enorm gebrek aan interesse om eens iets heel anders te doen.

Een aantal weken geleden mocht ik met een klas mee naar het theater. Daar werd het verhaal van de Ark van Noach opgevoerd door kinderen van een basisschool. Ik heb genoten en vele kinderen met mij. Wat was dit goed in elkaar gezet. Het stuk was ook bedoeld als inspiratie voor de kinderen die nog volop met de voorbereiding van hun eigen theaterstuk bezig zijn. Het zou juist moeten motiveren om jezelf in te zetten. Helaas werkt het voor het ene kind wel en het andere kind niet.

Hoe anders was de paasvakantie. Ja, in Duitsland kennen ze die nog wel. Twee weken lang geen huiswerk, school en vroeg opstaan. Wat dat laatste betreft was het voor mij wel even anders. Als je normaal gesproken pas om 12.00 uur hoeft te beginnen en nu om 8.00 uur dan valt dat wel even tegen. Die eerste week had ik bij thuiskomst ook totaal geen puf meer om nog iets te doen. Wat kun je dan ineens al vroeg in slaap vallen op de bank! De tweede week ging gelukkig al beter.

We hebben ook twee weken lang het thema Respect behandeld. Het ging erom de kinderen duidelijk te maken dat je ook zonder geweld een ander iets kunt zeggen als het je niet bevalt. De laatste tijd gebeurde dat naar onze mening teveel met duwen, slaan en scheldwoorden. Naast gesprekken over wat respect nu is, hebben we ook gesproken over gevoelens. Want het doet wat met je als iemand je niet netjes behandeld. We hebben de kinderen ook duidelijk proberen te maken dat je ook sterk kunt zijn zonder je spierballen in te zetten. Het heeft vaak te maken met je eigen houding en de toon waarop je iets zegt. Als je dit kunt laten zien door middel van een rollenspel dan gaat het pas leven. Kinderen praten nu nog over het boekje dat als basis diende voor een klein toneelstukje. Ik ben benieuwd of het toneelstuk waar de school mee bezig is net zo veel indruk maakt als dit.

Ik ben in ieder geval wel blij dat komende week -terwijl het hier in Nederland nog meivakantie is- voor de kinderen het normale ritme weer begint. Terug naar de structuur van alle dag.

Irmgard is getrouwd en moeder van 2 kinderen.  Ze was 8 jaar werkzaam als leerkracht in het basisonderwijs en werkt nu als pedagogisch medewerkster in de kinderopvang in Duitsland.