dinsdag 3 juni 2014

Moderne media

Regelmatig laait de discussie weer op of de moderne media wel goed is voor de kinderen. Kinderen bewegen te weinig, worden te dik, krijgen een gameboy rug etc.
Ook ik zie en hoor regelmatig zaken terug. Omdat ik als manager ook op de groep werk, sta ik enkele middagen per week op de BSO.

De BSO staat vol met spelmaterialen waar kinderen mee kunnen spelen, ook de nodige knutselmaterialen zijn aanwezig, zodat kinderen zich optimaal kunnen vermaken.
Regelmatig sta ik perplex wanneer kinderen zeggen zich te vervelen. Ook privé zie ik dit in mijn omgeving gebeuren. Dit terwijl kinderen in hun omgeving voldoende speelgoed tot hun beschikking hebben.

Wanneer ik een heel riedeltje van spelletjes, activiteiten en knutselopties heb opgenoemd gooi ik mijn laatste optie in de strijd. “Willen jullie niet meedoen met de activiteit dan?” als antwoord krijg ik dan “nee, saai!”.
Nu weet ik dat kinderen gestimuleerd moeten worden, maar soms lukt dit echt niet. Wanneer ik vraag wat kinderen thuis doen sta ik met mijn oren te klapperen. “Ow, dan kijk ik tv, zit ik op de DS, de tablet of speel ik met de playstation”.
Waar is de tijd gebleven dat je buiten hutten ging bouwen, voetballen met je vriendjes, knutselen aan de keukentafel of skaten? Oké, ik wil niet zeggen dat ik in mijn jeugd geen computerspelletjes speelde of geen tv keek, maar ik herinner me dat mijn ouders hier wel grenzen aan stelden. Regelmatig gooiden mijn ouders wat opties op, buiten de TV of de Gameboy om, met als resultaat dat ik buiten ging spelen of knutselen aan de keukentafel.

Maar is die moderne media nou echt zo slecht? Kunnen we er echt niet omheen? Persoonlijk denk ik van niet. In moderne tijden als deze waarin de ontwikkelingen steeds sneller gaan kun je niet meer om de moderne media om. Ook ben ik van mening dat het niet slecht is. Wel denk ik, dat ouders en kinderopvangorganisaties goed moeten kijken wat ze kinderen aanbieden. Er zijn genoeg educatieve spelletjes op de markt waar kinderen daadwerkelijk iets aan hebben. Ook denk ik dat ouders en organisaties grenzen moeten stellen. Grenzen in tijd, maar ook duidelijk zijn naar de kinderen toe dat je mee wilt kijken wat ze doen.
Verdiep je eens in de moderne media voor kinderen. Via een zoekmachine op internet valt er genoeg te vinden, ook tips en trucs. Oké, het kost wat tijd, maar door je te verdiepen kun je wel een duidelijke lijn uitzetten voor kinderen.

En hoe gedragen wij ons gedurende de dag als het gaat om moderne media. ’s Morgens sta je op, je checkt je e-mail, Facebook, Twitter en Linkedin op je smartphone en de dag kan beginnen. Tijdens het ontbijt komt er een melding uit je smartphone. Je checkt Whatsapp, geeft antwoord en gaat weer verder met waar je mee bezig was. Gedurende de dag geeft je telefoon regelmatig een melding. Er zijn maar weinig personen die de drang kunnen bedwingen om niet meteen te kijken. Tijdens de pauze op je werk pak je je tas en kijk je meteen op je telefoon. Eenmaal thuis pak je de tablet en check je nogmaals je e-mail, Facebook en speel je een spelletje. Wanneer je naar bed gaat zet je je wekker en check je de laatste zaken op je telefoon. De volgende dag herhaalt bovenstaande zich weer.

Tja, zijn wij als ouders en professionals dan een goed voorbeeld voor de kinderen? Of kunnen wij het moderne media gebruik ook beperken om te genieten van de werkelijke sociale contacten? Is grenzen stellen voor onszelf ook moeilijk?

Hellen is één van de studenten van de eerste lichting die is afgestudeerd als PMK'er (Pedagogisch Management Kinderopvang). Ze is een jonge, creatieve manager, die altijd op zoek is naar verbinding en vernieuwing. Ze heeft dan ook een frisse kijk op de kinderopvang.