donderdag 31 juli 2014

Denken als een kind?

De eerlijkheid en openheid van kinderen verbaasd mij steeds weer. Ook in het werkveld krijgen we als managers en medewerkers regelmatig te maken met de openheid en eerlijkheid van kinderen.
Op de werkvloer genieten we van deze openheid en eerlijkheid. Ook de uitspraak van woorden leidt regelmatig tot hilarische situaties. Zo word ik door veel kinderen geen Hellen maar Helm genoemd. Wanneer kinderen vragen hoe ik heet krijg ik regelmatig een verbaasde blik en de vraag “Maar ik zie jouw helm niet” of een grote schaterlach “Helm dat is een hele gekke naam”. Ook ontroerd het me soms. Als een kind huilt, omdat hij zijn papa en mama mist en het jongetje van 3 jaar oud, dat net enkele weken bij ons zit, naast hem gaat zitten. Het kind dat verdrietig is kijkt op en stopt. Het jongetje van 3 jaar aait, samen met het kind dat zo verdrietig was, zijn knuffel en samen zijn ze stil. Het jongetje van 3 jaar heeft onbewust het kindje wat verdrietig was getroost en zegt “Hé, je tranen zijn op!’.

Niet alleen in het werkveld maar ook in het dagelijks leven kan ik genieten van de openheid en eerlijkheid van kinderen. Zo stond ik vandaag bij de kassa van de drogist toen ik een jongetje achter mij hoorde zeggen “Waar is dit voor?”. Zijn oudere zusje antwoordde en zei “Dat is voor vrouwen”. Het jongetje herkende het ineens en vol enthousiasme wees hij naar zijn onderbroek en zei “Ja, dat moet hierin hé?”. De moeder werd een beetje ongemakkelijk en zei tegen het jongetje dat hij dat helemaal niet hoorde te weten. Het zusje dat trots was dat ze wist dat het voor vrouwen was had ondertussen nagedacht en vroeg aan haar moeder “Waarom gebruiken vrouwen dat dan mama?”. De moeder werd nog ongemakkelijker van de situatie en vroeg de kinderen op te houden en dat ze het wel zou vertellen als ze groter waren. Het meisje vond dit antwoord voldoende en vroeg of ze nog een chocolade ei mocht.

Wat kijken kinderen dan met een open en eerlijke blik, zonder schaamte, naar de wereld. Voor kinderen is een winkel, zoals een drogist, één groot leermoment. Zonder enige schaamte vragen stellen en je ouders in verlegenheid brengen, omdat je zelf wilt leren.
Ik denk dat kinderen de wereld op een mooiere manier zien dan wij volwassenen. Jammer dat je, als volwassene, je nauwelijks kunt herinneren hoe je de wereld zag als jong kind.

Kinderen zien mogelijkheden, kennen geen schaamte, stellen vragen en zijn enorm leergierig. Uiteindelijk leer je gedurende je leven om te doen wat er verwacht wordt. Geen gênante vragen stellen in het openbaar, niet zomaar in het water springen, omdat het diep of koud kan zijn en ga zo maar door. Waar leren wij dit af en waarom leren wij dit af?

Natuurlijk begrijp ik ook dat de wereld een zooitje zou worden als iedereen zou doen waar hij op dat moment zin in had. Maar zou je ook niet soms nog heel even kind willen zijn? Heel even denken hoe kinderen denken? Brengt het denken als kind ons in sommige situaties niet veel meer mogelijkheden?

Hellen is één van de studenten van de eerste lichting die is afgestudeerd als PMK'er (Pedagogisch Management Kinderopvang). Ze is een jonge, creatieve manager, die altijd op zoek is naar verbinding en vernieuwing. Ze heeft dan ook een frisse kijk op de kinderopvang.