woensdag 24 december 2014

December 2014

Een memorabele maand waarin veel goede dingen gebeurd zijn. Een maand waarin we ons ingezet hebben, gestreden hebben, maar ook genoten hebben van de vele dingen die we voor ouders en kinderen hebben georganiseerd.

Hoe het verder ging
We hebben gedemonstreerd. Met ouders, kinderen en ander OGS personeel stonden we bij het gemeentehuis. We hebben met borden en luid gefluit laten horen en laten zien dat het zo niet langer kan. Heeft het nut gehad? Ja en nee.

De parochie had natuurlijk door middel van een schrijven de gemeente laten weten dat er iets moest gebeuren. Was het dan zo raar dat men binnen enkele minuten liet weten dat er per jaar een bedrag per kind meer werd geschonken? Nee, natuurlijk niet. Zoals het goede politici betaamt laten ze zich niet van hun stuk brengen en houden ze volledig de touwtjes in handen. Want de kinderen mochten de raadszaal niet in. De volwassenen kregen weinig kans om vragen te stellen. Tja, als je direct met geld gaat zwaaien!
Zijn we tevreden met het resultaat? Nee, helaas, want het bedrag is nog lang niet kostendekkend. Als je bedenkt dat in de loop der jaren de (loon)kosten gestegen zijn, maar er nauwelijks geld bij is gekomen dan ziet het er naar uit dat we volgend jaar om deze tijd weer hetzelfde probleem hebben.

"Zijn we tevreden met het resultaat? Nee, helaas, want het bedrag 
is nog lang niet kostendekkend."

De fotograaf van de lokale krant was er natuurlijk ook en daarmee is er ook een behoorlijk groot artikel in de plaatselijke  krant verschenen. De ouderraad heeft een brief opgesteld die met honderden handtekeningen naar de landelijke ministeries is opgestuurd. Ook dat heeft weer geleid tot een artikel in de krant. Binnenkort komt de lokale tv om een reportage te maken. Kortom alles wat mogelijk is wordt gedaan om meer geld te krijgen. Overigens niet alleen van de politiek.

Ook ouders wordt gevraagd om lid te worden van de oudervereniging, Er staat altijd een spaarpotje om een vrijwillige bijdrage te doen. We zijn met zijn allen ijverig aan het knutselen om kerstspullen te maken. Die verkopen we dan na de Adventswandeling. Er zijn zelfs ouders die hun werkgever benaderen om ons te steunen. We zitten niet stil.
Hoe anders is het hier in Nederland. We laten de bezuinigingen over ons heen komen, gaan stil in een hoekje zitten en wachten af.

We zijn op TV
Dan komt er een bericht dat de lokale tv opnames komt maken. De mensen die nauw betrokken zijn worden geïnterviewd. Kinderen en medewerkers worden tijdens hun werk gefilmd. En natuurlijk wordt er ook met kinderen, waarvan de ouders/verzorgers toestemming hebben verleend, gesproken. Wat vinden zij van de OGS?
Het resultaat is die avond al op TV Aachen te zien. Wonderlijk hoe men in staat is geweest om 3 uur filmen en interviewen samen heeft weten te vatten in ongeveer 3 minuten. Maar het is duidelijk. Zonder voldoende professionele krachten kunnen we de kinderen niet goed begeleiden. Er is niet voor niets een pedagogisch beleid.

"Wonderlijk hoe men in staat is geweest om 3 uur filmen en interviewen samen heeft weten te vatten in ongeveer 3 minuten."

De landelijke politiek
De volgende stap is een discussie avond met enkele politici. Gewoon in de gymzaal van de school. Er zijn circa 120 mensen aanwezig volgens het artikel in de krant. Er worden stevige vragen gesteld aan de politici. De één heeft duidelijk begrip voor de situatie en de ander geeft geen rechtstreekse antwoorden. Klinkt bekend toch? De aanwezigen zijn zeer kritisch. Er komt wat geld bij komend jaar, echter wordt terecht de opmerking gemaakt dat naar de toekomst moet worden gekeken. De OGS-sen zijn 10 jaar geleden opgericht met de verwachting dat 25% van de schoolgaande kinderen er naar toe zou gaan. Inmiddels is dat gegroeid naar 75% van de kinderen. En de politiek heeft in de tussentijd niets gedaan. Niet gereageerd, geen geld erbij en nu wordt de noodklok geluid. Als er niets wordt gedaan dan gaat een heleboel van wat is opgebouwd verloren. Dan blijft er niets anders over dan een plek waar de kinderen worden opgevangen. Geen huiswerk begeleiding, geen pedagogische begeleiding, workshops enz. Een enorme hoeveelheid aan kwaliteit gaat verloren.

"De OGS-sen zijn 10 jaar geleden opgericht met de verwachting dat 25% van de schoolgaande kinderen er naar toe zou gaan. Inmiddels is dat gegroeid naar 75% van de kinderen."

We genieten
Eerder in deze blog vertelde ik al dat we ook nog genieten. Genieten van de Adventswandeling op 5 december. En wie komen we daar in het bos tegen? Natuurlijk, Sinterklaas (Der Nicolaus) tot grote verrassing van de kinderen. In plaats van zijn staf heeft hij een lantaarn bij zich om de weg te kunnen vinden. Hij spreekt ouders en kinderen toe met het verhaal van Sinterklaas in dichtvorm. Uiteraard maakt ook deze Sint de nodige grapjes tussendoor. De kinderen mogen tenslotte hun wens naar de engeltjes op de wolken sturen. Als Sint dan weer bij de engeltjes is zal hij controleren of alle wensen zijn aangekomen. (na zijn overlijden kreeg  Sint, volgens het verhaal, toestemming van God om een keer per jaar naar de aarde te komen om de kinderen te bezoeken met geschenken)


Na de wandeling komen we terug bij de school waar een warme hap en een warme drank klaar staan. Dat valt in de smaak bij iedereen. Net als de bazaar waar alle zelfgemaakte spullen van de kinderen staan voor de verkoop. De opbrengst komt ten goede aan de OGS. Na afloop bespreken we het resultaat en zijn we moe, maar tevreden. Wat over is wordt de komende weken nog in de hal van de container verkocht.

"De opbrengst komt ten goede aan de OGS. Na afloop bespreken we het resultaat en zijn we moe, maar tevreden."

Op naar een mooi en gezond 2015
Fijne Feestdagen

(Inmiddels is ook duidelijk dat de eigenaar van de OGS heeft besloten verder te gaan.)

Irmgard is getrouwd en moeder van 2 kinderen. Ze was 8 jaar werkzaam als leerkracht in het basisonderwijs en werkt nu als pedagogisch medewerkster in de kinderopvang in Duitsland.