dinsdag 2 juni 2015

Middelbare school kiezen


 ''Wat ik me wel nog heel goed herinner is het feit dat mijn ouders mij de keus lieten.''

Ooit komt elk ouder/verzorger en kind voor die keuze te staan. Voor mezelf is het al heel wat jaren geleden. Wat ik me wel nog heel goed herinner, is het feit dat mijn ouders mij de keus lieten. Volgens de leraar van de lagere school (zo heette dat destijds) kon ik best naar de Havo. Maar bij ons in de buurt lag ook een school destijds, nog Mavo geheten. In minder dan vijf minuten was ik daar met de fiets, daar wilde ik naar toe. Toen was het ook nog zo dat je met een Mavo diploma nog menige beroepsopleiding kon volgen. De eisen waren heel wat lager dan tegenwoordig het geval is. En zo ben ik vier jaar lang het heuveltje op en af gefietst.

Jaren later stonden mijn kinderen voor dezelfde keuze. Waar naar toe? Welke richting willen we op?
Nu zijn zij gezegend met een talent voor leren. Mijn advies was altijd “als je het kan, doe er iets mee, zolang je kan.” Verder heb ik ze vrij gelaten. We zijn op diverse scholen gaan kijken en het enige wat voor mij telde, was dat ze een school zouden kiezen waar ze zich thuis zouden voelen. Zij moesten er tenslotte een aantal jaren doorbrengen. En op vrijwel alle scholen zijn er meerdere richtingen na de brugklas, dus dat was geen probleem. Ze hebben uiteindelijk, 2 jaar na elkaar, voor dezelfde school gekozen. Beide een andere richting na de brugklas, maar wel die waar ze zelf achter stonden. En zo is het ook gegaan met hun vervolgstudie. 

''De frustratie bij die kinderen als die toets dan ook nog ondertekend moest worden.''

Als leerkracht had ik kinderen in de klas die niets hadden met leren. Die voor een toets uren zaten te leren thuis en dan nog niet of nauwelijks een voldoende haalden. De frustratie bij die kinderen als die toets dan ook nog ondertekend moest worden, afschuwelijk. Totdat ze op de middelbare school van hun eigen keuze terecht kwamen, een school die bij hen paste. Als ik de ouders van die kinderen later tegen kom en vraag hoe het met hun zoon of dochter is dan stralen de gezichten. Na jaren worstelen zit hun kind eindelijk op de goede plek. Eindelijk die goede cijfers behalen en een goede timmerman, loodgieter, verzorgende enzovoorts worden.

Want vergeet niet: als de beste leerling van de klas directeur van een groot bedrijf is geworden heeft hij waarschijnlijk geen tijd om zijn badkamer te verbouwen. Dan is hij afhankelijk van die jongen die achter in de klas zat en gepest werd, omdat hij niet mee kon komen met de rest, maar die nu een vakman is. 

''Elke morgen die stress en dan na schooltijd daar bovenop die strijd vanwege het huiswerk.''

Helaas zijn er nog steeds ouders/verzorgers die hun kind niet die keuze geven. Zij vinden dat zij de school voor hun kind behoren te kiezen om uiteenlopende redenen variërend van “daar heb ik ook gezeten” of “ daar kun je te voet naar toe” tot “ daar zitten niet …… “ vul zelf maar in. Dat is zo jammer, want wat krijgen ze er voor terug? Meestal een kind dat zich niet prettig voelt op die school, steeds minder gemotiveerd raakt en met steeds meer moeite uit bed komt. Ziet u het al voor u? Elke morgen die stress en dan na schooltijd daar bovenop de strijd vanwege het huiswerk. Want daar hebben ze -begrijpelijk ook- geen zin in. De resultaten hollen achteruit met alle gevolgen van dien.
Heeft u daar echt zin in?


Irmgard is getrouwd en moeder van 2 kinderen. Ze was 8 jaar werkzaam als leerkracht in het basisonderwijs en werkt nu als pedagogisch medewerkster in de kinderopvang in Duitsland.