dinsdag 22 september 2015

Ouderavonden….Om het maar eens te zeggen

Leuk voor na de pauze`


Ouders geven de toekomst grond. Meer nog dan p’mers en onderwijzers met meer pedagogische
vooropleiding en ervaring maar minder betrokkenheid bij individuele kinderen. Ouders hebben meer invloed op gedrag en ontwikkeling van hun kinderen dan kinderopvang en school. Ouders zijn moeilijk bereikbaar maar naar ouderavonden komen ze allemaal. Daar waar ze samenstromen om de werken van hun kinderen te zien, waarmee ze gelokt zijn, nadat de ‘zaken die nu eenmaal moeten’ zoals de verkiezing van OR en MR met een zucht van verlichting na het strikken van vrijwilligers is afgerond, komt ‘het leuke gedeelte’ waarvoor ik met liefde op uitnodiging kom. Daar krijgen school, kinderopvangorganisaties en spreker kansen om iets duidelijk te maken over wat niets maar toch alles met school en kinderopvang te maken heeft. Bijvoorbeeld over speelse onderwerpen zoals de verschillen tussen jongens en meisjes, voorwaardenscheppende zorg voor spelen of de noodzaak van risico en meer met als gezamenlijke noemer dat ze allemaal gevolgen hebben voor (schools) leren.


"Geen twee zijn hetzelfde"

Ouderavonden zijn leuke avonden. Geen twee zijn hetzelfde. Soms wordt er hartelijk gelachen om herkenbare voorbeelden waarbij iedereen lijkt te denken: “Zo gek ben ik nog niet, maar ik weet wat ze bedoelt’. Pas op; het cabaret moet wel zinnig blijven. Op andere avonden, of op dezelfde avonden op andere momenten, discussiëren ouders op het scherpst van de snede over lerend spelen of spelen leren bijvoorbeeld of over het wel of niet vies mogen worden, mogen vallen, fantaseren, of wanneer stoeien, vechten is. Dan is het de kunst om iedereen in zijn waarde te laten. Op weer andere avonden zwijgen ouders. Zij communiceren met lichaamstaal. Even elkaar aankijken, bij herkenbare voorbeelden. De wenkbrauwen fronsen bij iets wat ze betwijfelen. De armen, die eerst zo afwerend voor de borst gevouwen waren, los zien komen. De mond openen voor een opwellende maar niet gestelde vraag.
Het helpt wanneer de organisatoren de doelgroep kennen. Zwijgers vinden een discussieprogramma niet leuk, ‘hoog opgeleide ouders’ zijn niet altijd te porren om met speelgoed te spelen. Niet dat het dan juist niet goed zou kunnen zijn om ze het te laten proberen…maar als ze het van tevoren weten schrikt het af.

"Onderwerpen mogen een beetje pijn doen"

Op een ouderavond komen onderwerpen aan de orde waarvoor de organisatoren reden hebben om ze bij ouders onder de aandacht te brengen. Daar zit meer verhaal achter en soms een visie. Ze mogen een beetje pijn doen. Wat raakt, blijft bij. Het mag een argument zijn om een buitenstaander, zoals ik, een heikel onderwerp aan te laten snijden. Vreemde ogen dwingen en ‘dan hoor je het ook eens van een buitenstaander…een deskundige”. Laat die spreker vertellen hoe belangrijk vervelen voor kinderen kan zijn, of dat bij “leren door vallen en opstaan”, vallen wel moet mogen of kinderen die mochten stoeien zich over het algemeen socialer ontwikkelen dan kinderen die dit verboden is. Je voorkomt daarmee zelf de schijn van ‘ ongenuanceerde vrijheden en denkbeelden’ over je af te roepen. Je geeft daarmee discussie alle ruimte, zonder jouw deskundigheid of het beleid van de organisatie in de weegschaal te leggen.

"Ouderavonden zijn niet persoonlijk… Maar voor het algemeen gewin"

Een buitenstaander kent Max uit groep vier niet, die pas uit het klimrek viel, wat leidde tot een protest van zijn moeder over dat ‘gevaarlijke’ klimrek. Ik als buitenstaander en deskundige spreker, bijvoorbeeld, kan wel vertellen wanneer een kind goed bezig is…en dat daar vallen bij kan horen. Ik ken het klimrek niet…maar weet aan welke veiligheidskenmerken het moet voldoen. Ik ken de juf niet, maar kan vertellen hoe kinderen te begeleiden, inspireren en stimuleren zijn. Ik ken Max z’n moeder niet maar kan wel vertellen waarom ze iets meer vertrouwen in haar zoon, het klimrek en de begeleiding kan hebben….En wanneer niet.
Ouderavonden zijn daarmee uitstekende gelegenheden om ouders, kinderopvang en onderwijs bewust te maken van wat ze kunnen doen…en laten voor spelende kinderen….Wat meer vertrouwen, betrokkenheid, wat minder bemoeizucht, zorg, gericht zijn op prestaties en vooral willen genieten en lachen om wat kinderen proberen en wij wensen.
Ouderavonden zijn leuk avonden…en nog zinnig ook.